oysa çok metetmiştim onu
elindeki tepside
köpüklü fincan kahveleri vardı
yavaşca eğildi,baktı ama görmedi
gözleri,gitti bir daha gelmedi
halbuki beni çok iyi tanıyordu
rezil olmuştum herkese
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta