oysa çok metetmiştim onu
elindeki tepside
köpüklü fincan kahveleri vardı
yavaşca eğildi,baktı ama görmedi
gözleri,gitti bir daha gelmedi
halbuki beni çok iyi tanıyordu
rezil olmuştum herkese
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta