Hangi gülümseyiş
Hangi yarasından dağlayıp sızlattı onu...
Hangi acının gölgesinden korkup da saklandı...
Çocukluğunu kırk pareli bir bohçaya sardı
Hayat artık kendiyle oynadığı bir saklambaçtı!
Hayat kimi zaman kördü
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta