Kırışıyordu Şiiri - Kadir Orakçı

KIRIŞIYORDU

Dün sokakta gördüm bizim sümsüğü
Yüzünün derisi kırışıyordu
Gözünün üstüne yemiş sumsuğu
Kaldırım taşıyla vuruşuyordu

Bunun kafasını gözünü kıran
Kimdir diye sordum olmamış gören
Bir çöp kutusunun yanında duran
Bim poşeti gibi buruşuyordu

Koynuna bir ekmek saklamış dünden
Baktım onu kemiriyor bir yandan
Sararan dişleri dökülmüş önden
Saçı sakalına karışıyordu

Haline bakınca acıdım yine
Karıştırıp içmiş votkayı cine
Şerefini satıp beşyüze bine
Hergün muradına erişiyordu

Dolaşmazdı kravatı takmadan
Doymazdı hiç öyle bir kaç lokmadan
Yavşak kılığına bile bakmadan
Karanlık işlere girişiyordu

Bir hırs ile terkedince cepheyi
Sadık dost bellemiş iti köpeği
Salyasıyla gözlerinin çapağı
Saçının bitiyle yarışıyordu

Her sene üç beş ay içerde yatıp
Babası ölünce tarlayı satıp
Hasta anasını sokağa atıp
İçkiyle kumarla barışıyordu

Kıymetî tanırsın söylesem ismen
Hergün belasını arardı resmen
Bakınca insana benzerdi cismen
Şeytanla yüz yüze görüşüyordu

Kadir ORAKCI