Belki biraz daha
acıya sarmalıyım kendimi;
gelincik yaprağı ince astarıma,
özenle ve usulca yerleşmeliyim,
Birazda tütün gibi
sararmalıyım,
sararmalı ve için için yanmalıyım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta