Ben bir nergisin içinden çıkardım iki çift sözü
Sevmek ve sen
Kıyaya vuran gece yorgundu yıldızlarıyla
Yüzüm eski bir öykünün kahramanı
Gülüşlerinle kılıç kuşanan gözlerinde savrulan
Ellerim, ellerim ikiye bölünmüş iki ayrı kıtanın yalnızlığı
Dalıp, dalıp dolduruyordu avuçlarımı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta