Nereye çevirsem başımı
Hep kırık öyküler
Mevsimsiz açmış çiçekler gibi
Herkesin boynu eğik
Herkes kınında bir bıçak gibi
Parmak tetiğe dayalı
Çıktı çıkacak neredeyse ok yaydan
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Tebrikler...........Ne kadar dolu bir şiir.........Kırıklığı onarmaya, umuda yolculuğa devam..........Çok güzel..........Sevgiyle kal Melih.
dopdolu bir öyküsel şiir...sevgili dost soluksuz okuttun bana....eve umut bir yerlerde var........parmaklarımızın ucunda veya bir adım ilerde....
umut yüreğimizden eksik olmasın
Sevgilerimle..........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta