Ne kuşlar gibi âlemde özgürce kanat açtık,
Ne de rüzgâr misali esip kederden kaçtık.
Ömrü omuzlarımızda sessizce taşıdık biz.
Kader ince bir ipti,
umut kırık bir kandil,
Yandık da kimselere yangınımızı belli etmedik.
Bir gülüşü içimize gömüp de öyle geçtik.
Bugün göğe baktığımda eksik bir mavilik var,
Şimdi en sevdiklerim toprağa oldular yâr...
Hatice Türkmen Yurtseven
9 ağustos 2026
Hatice Türkmen YurtsevenKayıt Tarihi : 10.08.2026 15:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!