ve aşk,
karanlığın en koyu tonu
ne ahval ne de yalnızlık şiiridir bu...
sade susmaları kuşanmak
sade susmaları istemlerine sunmak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




vallahi cok harika bi şiir ilk defa okudum ve buna benzer bi şiir hic okumamıstım cok güzel allah salih samimi duygularınızı sevdanızı arttırsın inşallah
güzele doğru yola çıkmış şiirler...tebrikler...bahtiyar arslan...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta