Kırık Aynaya Secde Şiiri - Kemter Abdal

Ben bu yola ne taçla geldim ne nalınla,
ayaklarım yaralı, cebimde sadece
unutulmuş bir bilet ve annemin
“dön” diye fısıldadığı rüzgâr.

Adımı sordular.
“Adım yok,” dedim,
“adım, gecekondu damında biriken kar,
adım, sabah namazında iç çekip susan yaşlı,
adım, çocuğun elinden kayan son oyuncak.”

Bir ses duydum karanlıkta,
ne pîr ne ermiş,
sadece yorgun bir ses,
toprağın ta kendisi:

“Evlat, göğe bakma boşuna.
Hakikat,
bir dilencinin titreyen avucunda,
bir annenin uykusuz gözlerinde,
bir zalimin korktuğu sessizlikte yanar.”

O günden beri
secdeyi halıda değil,
insanın en çok kırıldığı yerde ediyorum.

Her yalan bir Kerbelâ,
her suskunluk Hüseyin’in boğazında paslı bir ok.
Her tok karın bir imtihan,
her paylaşılan lokma bir ikrar.

Ben ne dervişim tam,
ne kâfirim tam.
Bir yanım yıldız tozu,
bir yanım çamur.
Bir yanım algoritmada kaybolmuş soru,
bir yanım dağda söylenmiş eski türkü.

Teraziye koymayın beni,
ben tartılmam.
Çünkü bütünlüğüm
eksikliklerimin toplamıdır.

Ey Aşk,
bana gül bahçesi vadetmedin.
Beni aynalara sürükledin,
hepsini çatlak.
Kendi yüzümle yüzleştirdin,
sonra fısıldadın:

“Kendini kırmadan
kimsenin acısına kapı olamazsın.”

Şimdi her kapıda
bir parça eski zaman ağlıyor.
Kimi ekmeğini bölmüş,
kimi vicdanını geceye gömmüş,
kimi hâlâ “ben” diyor
ama içi boş.

Ben hepsinden bir harf topladım,
kendime kırık bir alfabe kurdum:
aşk dedim,
başkaldırı dedim,
can dedim,
dert dedim,
eksiklik dedim;
ve her harfin altında
biraz insan kanadı.

Ve anladım:
Yol uzun değil,
kendine dönmekmiş en uzun yol.
Dağ yüksek değil,
kibirden inmekmiş en dik yokuş.
Ölüm karanlık değil,
sevgisiz nefes almakmış asıl mezar.

Mezar taşımda şöyle yazsınlar yeter:

“Burada bir eksik kul yatar.
Dünyaya tam gelmedi,
tam gitmedi de.
Ama bir zalimin gözünün içine baktı,
gözünü kaçırmadı.
Bir mazlumun ahını
kendi duasından önce işitti.
Ve yürümeye devam etti,
ayakları kanasa da.”

Ey yol…
Beni nereye sürüklesen
dönmem senden.

Çünkü hakikat,
varılan yer değildir.
Kanayan ayakla
yine de “devam” diyebilmektir.