İçimde, yaşamayı arzulayıp yaşayamadıklarımın
Düş kırıklıkları
Bir yol halledip yaparım dediklerimden
Fersah fersah uzakta hayatı izliyorum
Kimseye gül serpili yollar vaad eden yoktu biliyordum
Ama yolumun cam kırıklarıyla döşenmiş olması içimi acıtıyor
Hayalini kurduğum ne varsa hayal oldu şimdi elimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta