Zamanın çarkı döner, ruhumda bin bir yara,
Bakışlarım saplanır, kalbimdeki duvara,
Umut sönük bir kandil, düştü gönlüm efkara,
Bir kırık aynadayım, her bir yanım kapkara.
Gözlerimde biriken, sessiz çığlıklar kanar,
Eski bir hatırayla, söner içimdeki nar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta