Kırık Şiiri - Tansu Güngör

Ne çok isterdim bilseniz
bir çıkmaza arkası yarınlar eklemeyi
Boynumun kıvraklığınca uzatırdım başımı
Japon turnaları gibi kibirli.

Sararmış bir çayır görsem üzülürdüm
Ah derdim keşke bir gökkuşağım olsaydı.
Belki size heptenlik bir bahar verirdim
Ben belki sizin ümidiniz olurdum.
Her şeyi bilmeliydim.
Kuşlar sekmeliydi bir omuzumdan
Bir omuzumdan kurşunlar…
Burulup fırlatılmış bir mektup görsem,
Gözümde arpacıklar çıksın
Ben isterim ki acım herkesin acısından
Bir parça taşısın.

Şimdi cılız bir su oldum sızıyorum
Dünyanın korkunç oyuntusundan
Başımda hep bir ilahi nakarat
Nasıl unutturmuyor kendini bilseniz
Ve bana o şarkıyı söylemek yasak.

Bir uçurumla konuşurum bazen
Uçurum seni diğerlerinden kovan nedir
Niçin bir boşluğun yamacına çömeldin böyle
Hasta mısın yalnız mısın
Körelmiş bir bıçak gibiyim bilseniz
Dilime yapışmış eski bir keskinlik
Kimseye dönmez kendine döner
Sağlık olsun biz yine de iyiyiz.
(Biz hiç iyi değiliz bilseniz)

Suçlamasam kendimi suçlasam ne olur
Mademki ürkek yörüngeler bozulmaya mecbur
Sularımdan ümidini kesmiş ay
Ben kendimi itsem,
Çeksem ne çıkar.

Boş arazilere kara çantalar bırakıyorum bazen
Kanatları borca batmış kuşları
Kurtarıyorum tefecilerden
Diyorum havalanmak için yeniden
bir soğuk bira ısmarlasam size
Yahut kırmızı gülün alından bir dirhem
Olmazsa etimi ağrınıza dökeyim ben

Kalbim nedense hala bir küçük kız korosu
Erimiş böğürtlenlerle avuçlarında
Bir pazartesi şarkısı söylüyor durmadan
Yerli yersiz burcunu soruyor, tanıştığı her yıldıza
Nedense hala çok istiyor
Saman çöplerinin uçuştuğu rüyada,
herkes için şifalı otlar toplamayı.
Sevinçli bir tay gibi kırlarda
Sığırcıklarla oynaşmayı…
Ben de… ben de terk ettim oysa
İnandığım birkaç hayaleti.
Beraber son akşam yemeğimiz,
mum ışığında bir veremdi.
Ne çok isterdim bilseniz
Yeats’in yabankuğuları gibi,
Bir şiirde yüzer gibi,
şuracıkta kalsalardı.

Gün sızan döküntü panjurların ardından
hayatın ıslık sesleri gelir bazen
Meğer ıslıklar yüzünden bu kentin yanakları kızarık
nedense o bana hiç, hiç ıslık çalmadı
Meğer ben bu yüzden. Mermer gibi bembeyaz
Mermer gibi kaskatı mermer gibi taş kaldım.
Ben bu yüzden her rüyaya, bir nar gibi kapandım
Hem bilseniz nasıl sakarım
Seveyim derken bütün kuşları kaçırırım

Dilerseniz bu şiiri siz
Çiçeklere dökmeyin
Ölülere okumayın