Taşların arasından bir ışık sızıyor;
toz kalkıyor üstüme çırpındıkça.
Kırık parmak uçlarım,
ateşin külde bıraktığı sıcaklığı hâlâ içinde taşıyor.
Her feryat, içimdeki kaybolmuş şehre düşen bir yara;
sokak tabelaları silinmiş,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta