Gün gelir bakar insan ardına
Gün gelir bir aydınlık çöker
O kaybolduğun başkalarının karanlığından
Kendi karanlığına geçer insan.
Ve anlar ki aslında
Tüm mücadelesi boşuna…
Ve kimi tutup dost ettiyse kendine
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta