Gün gelir bakar insan ardına
Gün gelir bir aydınlık çöker
O kaybolduğun başkalarının karanlığından
Kendi karanlığına geçer insan.
Ve anlar ki aslında
Tüm mücadelesi boşuna…
Ve kimi tutup dost ettiyse kendine
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta