Karanligin icine sarkilmis kör kuyular sanki
Rihtimdaki kimsesizligi bekleyen yorgun sandallar
Sabaha cikar cikmaz gözüken gökyüzü tren sehirlerinin icinden
Uykudayken bilinmez hickiriklara aglar gibi yelden yagmurdan
Kimin sancisini sarilip hangi rüzgarlarda ucurtmalari kopuk ve kanatsizcasina
Sözgelisi perdesi sökülü pencerlerde yamac duran bosluklari seyre dalarak
Yalnizlik ismarlayan bir cerci carsisi gibiyse hüzün
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda
Kötü ediyor insanı, kötü
Hele birde hasretlik oldu mu serde
Sevdiğin başka yerde
Sen başka yerde
Dertli ediyor insanı, dertli
Devamını Oku
Kötü ediyor insanı, kötü
Hele birde hasretlik oldu mu serde
Sevdiğin başka yerde
Sen başka yerde
Dertli ediyor insanı, dertli




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta