Karanligin icine sarkilmis kör kuyular sanki
Rihtimdaki kimsesizligi bekleyen yorgun sandallar
Sabaha cikar cikmaz gözüken gökyüzü tren sehirlerinin icinden
Uykudayken bilinmez hickiriklara aglar gibi yelden yagmurdan
Kimin sancisini sarilip hangi rüzgarlarda ucurtmalari kopuk ve kanatsizcasina
Sözgelisi perdesi sökülü pencerlerde yamac duran bosluklari seyre dalarak
Yalnizlik ismarlayan bir cerci carsisi gibiyse hüzün
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta