Karanligin icine sarkilmis kör kuyular sanki
Rihtimdaki kimsesizligi bekleyen yorgun sandallar
Sabaha cikar cikmaz gözüken gökyüzü tren sehirlerinin icinden
Uykudayken bilinmez hickiriklara aglar gibi yelden yagmurdan
Kimin sancisini sarilip hangi rüzgarlarda ucurtmalari kopuk ve kanatsizcasina
Sözgelisi perdesi sökülü pencerlerde yamac duran bosluklari seyre dalarak
Yalnizlik ismarlayan bir cerci carsisi gibiyse hüzün
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta