Karakolun hemen üstü…
Birkaç adım ötesinde Boğaz’ın,
bir kız çocuğu yaşıyor deniz kokan gözleriyle…
Elleri buğulu,
narin,
inci tanesi sözleri..
Sorular..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta