Kırdın Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Bu aşkta bana beklemek,
Sana ise gitmek düştü.
Sen gittin.
Ben bekledim.
Yanlış bir durakta bekler gibi
Bekledim seni.
Günler, aylar, yıllar geçti.

Karanlıklardan korktum.
Yağmurlardan kaçtım.
Güneşte kavruldu tenim.
Bekledim.
Bekledim.
Hâlâ da bekliyorum.
Geleceğim demiştin.
İnsan bir durakta, bir kalpte ne kadar bekler
Umutla,
Sabırla,
Aşkla,
Hasretle bekledim.

Uzayan saçlarımı kestim.
Ak düşen kaşlarımı yoldum.
Yüzüme gelip yerleşen çizgileri sildim.
Ben bir tek seni silemedim.
Her şeyin başladığı o yerdeyim.
Seninle ilk tanıştığımız yerde.
Hâlâ hatırlıyorum;

Kırmızı bir kazak, siyah bir pantolon
Bir de boynunda ay yıldız kolye vardı.
Sana fark etmeden çarpmıştım, “pardon” dediğimde
Göz göze geldik ve o an sevda düşmüştü yüreğimize.
Kitaplarını utangaç bir tavırla toplarken
Sesin kulağımla adeta dans ediyordu.
“Önemli değil, olur böyle şeyler” demen bile
Öyle naif, öyle güzeldi ki.

Yine gel, bu defa sen çarp bana.
Kitaplar değil, camdan kalbim düşsün yerlere.
Ve bir kere de ben sana diyeyim:
“Olur böyle şeyler.”ama diyemiyorum, olmaz, olamaz.
O kalp senin, kıramazsın.
Ama kırdın, kırdın.
Hemde hiç acımadan,
Kırdın..!
25.01.2025 03:55