Kırdım Kalemi Şiiri - Kitapsız Şair

KIRDIM KALEMİ

Duygularımı bilerek, doğrudan yüzüne söylemedim
Karşıma geçip, düşüncesizce konuşmanı istemedim
Sana çok dil döktüm fakat anlatmayı beceremedim
Ben sustum, isyanımı kıracağım kaleme yaz dedim

Ruhun kararmış kirden, gülmez yüzün, çatıktır kaşın
Dilin çatal, sözün bıçak, yaralıyor gönlü, kem bakışın
İyilik, güzellikle yok alakan, yok sevgi ve aşk arayışın
Huyun çirkin itici, dostun iblis, tiksindirir davranışın

Son konuşmanda yine kustun içindeki kini ve nefreti
Sözlerin yutulur değil, edepsizliğinin olmaz mazereti
Yarınımız olmaz, bir anda sildin mazideki muhabbeti
Atar omzuma ceketi çıkar giderim, çekemem rezaleti

Senle olan son buluşmamız, son görüşmemiz olacak
Çıkıp git hayatımdan, bugün bütün bağımız kopacak
Sabrettik, affettik, denedik olmadı, nihayete varacak
En sonda herkes kendi yoluna varıp, layığını bulacak

#kitapsizsairim

ŞİİR NO:115