Akıbet Şiiri - Kitapsız Şair

AKIBET

Yaratılışı, amaçsız ve tesadüfle, öylesine oluştu sandın
Nereden geldin ve nereye gidiyorsun, kendinden sakladın
Hayat kısaydı unuttun ve ölümün ardını hesaplamadın
Gönlündeki cevheri kirle kapladın, pislik içinde yaşadın

Fani dünyayı yurdun, içindekileri de sevgili olarak bildin
Makama, şöhrete, zevk ile eğlenceye fazlaca değer verdin
Harama bulaştın, günahlara daldın, şeytana boyun eğdin
Aslında en büyük zulmü kendi nefsine yapan bir zalimdin

İman idi seni yüceltecek olan ama beceremedin, olmadı
Sen ey gafil, almadın kalbine o nuru, için de kapkaraydı
Kırık küçük cam parçası bile güneşin şulesine aynaydı
Taş değildi özünde, çöpte de olsa ışığı yansıtıp parladı

İlahlar edindin taştan veya altından, sözünde durmadın
İnkarı seçtin, sorumsuz oldun veya haktan yana olmadın
Umursamadın ilahi daveti, başıboşluğu özgürlük sandın
Kendine kulluğu, bedenine tapınmayı mı yakıştırmadın

Gördün mü yörüngesinden çıktığını ayın ya da güneşin
Bakıver alemin ibadetine, duy zikrini böceğin ve çiçeğin
Bu inat ve cehalet neyin eseri, sonu ne olacak bu kibrin
İnkar ile kararır kalbin, rahmetten uzakta, ateştir akıbetin

#kitapsizsairim

ŞİİR NO:111