Oturma teklifi üzerine kız sandalyeyi çekti ve oturdu.
Kız evsahibinin kızıydı
Eşyalı tutmuşlardı evi
Doğa bir parçasını kiraya vermişti...
Doğanın sahibi izin alıyordu
Doğasından bir parça doğa bir süre onların değildi
Sonuçta ev sahibinin kızıydı bazen havası iktidar muhalefeti yaratıyordu.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Can bedende...
Beden evrende
Kiracı...
Aslında bir oyun bu...
Ev sahibinin aynı kalıp kiracıların değiştiği...
Tıpkı hayat gibi!
Düşüncenin şiiri..
Ne zaman sayfaya gelsem nasiplendiğim..
Tebrikler Naki Bey..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta