Canımı yokıyorsun,
Ellerindeki hançerin kan oluğundan süzüldüm.
Tek bir damla kalmayıncaya kadar döküldüm avuçlarından.
Karışık renkte dingin bir orman,
Adımlıyorum bulutlardan.
Seneler önce duyduğum hikaye canlanıyor doğudan.
Zalimler tezgahında tutsak düşmüş her beden,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




KENDİ KENDİNE CEZA VERİP ACIMASIZCA CANINI ACITAN TEK BEN SANIRDIM...
BAŞKALARIDA VARMIŞ...
BU ŞİİRİ ÇOK BEĞENDİM...
YÜREĞİNİZE SAĞLIK...
SAYGILARLA...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta