Bükme boynunu öyle kınaçiçeğim,
bilirim, akşamlar dert dinlemezler.
Bir kâbus, nasıl ki çöker ruhuna,
sabahları sorma bana
anlatamam ki.
Geceler, süs oldu yalnızlığıma
bükme boynunu öyle kınaçiçeğim.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Biliyorum kınaçiçeğim.
Sen, seramik saksılara,
ben bir yar kucağına hep özlem duyacağız.
Senin yaprağına hazan yağmurları,
benim saçlarıma karlar yağacak.
Belki seni, hoyrat bir el sökecek topraktan,
beni, bir zalim yüreğinden.
Beğeniyle okudum yüreğinizin ve kaleminizin hiç susmaması dileğiyle sevgiyle kalın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta