Yüzsüz yüzler Şiiri - Ayhan Ulu

Yüzsüz yüzler

Konuşmuyorum, anlatmıyorum diye
Kimse sanmasın bilmediğimden!
Kim çakal, kim tilki, kim nankör;
Kim kahpe, kim gerçek, kim sahte...
Hepsi yazılı o büyük defterde.
​Dost dediğim, yazdıklarım var kalbimde;
Ömürlük insanlar, her daim benimle.
Lakin Levh-i Mahfuz denen o şaşmaz notlar
Okunur bir gün elbet yüzüne... Üzülme!
​Gün gelir bu defter dürülür,
Hataların yüzüne bir bir sövülür.
Yüzsüz yüzün bir kevgir gibi dövülür;
Baktıkça bakacak ne surat kalır sende,
Ne de yürek...