Kimsesiz demek, hayatta yapayalnız demek.
Görevi çile çekmek, tek yaptığı düşünmek.
Hayali oturup, hep bir arkadaş beklemek.
Derdi hayaliyle, kendini teselli etmek.
Şu hayatta benim kimsem yok, yapayalnızım.
Bu koskoca dünyada bir tek ben mi şanssızım?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta