Her mutluluk bir gün hüzne çalarmış hayalleri
Benim her mutluluğum parçalıyor yüreğimi
Bir gün bitecek diye yaşıyorum gülücüklerimi
Bir gün yitireceğim sanıyorum her yaşam nedenimi
Her rüya uyanınca son bulur
Kabuslar kalır eline en karanlığından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta