Kimse bilmez yüreğimde yananı,
Bir söylediklerim var, bir sustuklarım.
İçime akıttım bütün yaşları,
Rengini kızıla çaldı çalalı.
Dostum oldu benim candan ileri,
Bağrıma bastım kimleri, kimleri...
Sırtımdaki hançerlerin izleri,
Kanamıyor artık; sızısı baki.
Yüzümde çizgiler, izler birikti,
Heybemde diyecek çok söz birikti.
Yaşlandım; saçımda aklar birikti,
Affetmedim kimseyi... Duruldum artık.
Bir mezar taşıdır artık yüreğim,
Ne kinim eksildi ne de özlemim.
Taş yerinde ağır, söz de sahibince;
Gerisi kalmıştır Tanrı'nın işine.
Ilgar'ım, söylemem bu sözüm kime,
Söylersem büyüsü bozulur diye.
Sözün muhatabı bilir kendini;
Öyle herkes alınmasın üstüne.
Kayıt Tarihi : 6.07.2026 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!