KİMSE BİLMESİN
Kimse bilmesin... En ağır savaşları, gülümseyen yüzümün ardında verdiğimi. Herkes beni güçlü sandı; oysa ben, her gece biraz daha kendimden eksildim.
Herkes, yaşadığı hayatın sahnesinde bir gün palyaço olur. İçi paramparça olsa da yüzüne bir tebessüm iliştirir. bu dünya, gözyaşını değil, maskeleri alkışlar.
Ömür de geçer gider... Bir avuç hatıra, birkaç kırık düş ve adı konmamış pişmanlıklar kalır geriye. Sonra dönüp anlarsın ki; insanı en çok başkaları değil, susarak kabullendikleri yaralar.
Her şey yerli yerinde; havuz başında servi
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,
Devamını Oku
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta