KİMSE BİLMESİN
Kimse bilmesin... En ağır savaşları, gülümseyen yüzümün ardında verdiğimi. Herkes beni güçlü sandı; oysa ben, her gece biraz daha kendimden eksildim.
Herkes, yaşadığı hayatın sahnesinde bir gün palyaço olur. İçi paramparça olsa da yüzüne bir tebessüm iliştirir. bu dünya, gözyaşını değil, maskeleri alkışlar.
Ömür de geçer gider... Bir avuç hatıra, birkaç kırık düş ve adı konmamış pişmanlıklar kalır geriye. Sonra dönüp anlarsın ki; insanı en çok başkaları değil, susarak kabullendikleri yaralar.
Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum
Devamını Oku
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta