Gün gelir boğulursun gülücükler içinde
Gün gelir dostlarından gözyaşını gizlersin
Suya desen çizerken ebruli akşamlarda
Sanki bir şey yok gibi etrafını izlersin
Kimse anlamaz seni anlar gibi bakar da
Sen bile anlamazsın bazen kendi kendini
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta