Ey yalancı dünya
Ben sana doydum
Doyamayan kimmiş
Attın beni derin bir kuytuya
Gösterdin kötü rüyaları
Bir huzur vermedin alan kimmiş
Günler kök saldı yalnızlığıma
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta