Kimliksiz Kadın Şiiri - Gönül Kütük

KİMLİKSİZ KADIN

Çakmak kullanmaz kadın, parlatır yüreğinin közlerini,
Sigarayla birlikte yakar hayallerini.

Bir babanın soyadı, bir kocanın şerefi,
Okuldaki yaramaz,
Çokça başarılı çocuğun annesi…
Ağlayamadıkları İstanbul’un boğazına dizilir,
Yutkunur, ama geçmez.

Kendi adı en son gelir hayata,
Çoğu zaman hiç gelmez.
Nüfus cüzdanında yazanla
Hayatta taşımak zorunda kaldığı
Aynı kişi değildir.

Susması mecbur,
İtirazı fazla bulunur.
Ne zaman kendini anlatmaya kalksa
“Şimdi sırası değil” denir.

Kendine ait olmayan hayatları yaşar kadın,
Sabrı geniştir, utancı dar.
Utandırılır çünkü,
Hırpalanır, başını eğer,
Hırpalayanın ayıbını da taşır eğik başında.

Eteğinin boyu kadar konuşulmaz,
O eteği giyebilmek için aylarca aç gezdiği,
Çünkü kilosunu da kendi yerine başkaları taşıyormuş gibi,
Fazla yağlarına söylenen kötü sözlerle yağmalanır.

Kadın dediğin bakımlı olur.
Kendine bakım yaparken ihmal ettiği yerlerden vurulur.
Her şeyi yerinde yapsa kendine ihmal olur.
Ve yine ötelenen bakımsız paspal olur.

Eşi, çocukları hasta olsa,
Evde sıhhıye olur.
Kadın hasta olunca
Ne nazlanıyorsun, bir şeyin yok olur.

Bütün hırsını saçlarından alır bazen.
Kırıldığında kendi kırıklarını saçlarıyla süpürüp,
Çöp yerine yine atar yüreğinin içine.

Sevilmesi sınırlı,
Övülmesi ödünç.
Şefkate borçludur hep.
İdare et sözcüğü
Zorla kabullendirilir.
Taşmasından korkup hep yarım bırakır,
Dolduramaz sabrını.

Benim kızım beni utandırmaz,
Karıma yakışmaz,
Annem yanlış yapmaz…
Kendi için değil,
Hep birilerinin adına bir şeyler yapar kimliksiz kadın.

Kadın başına diye başlayan tüm sözler
Üzerine tek tek yığılır.
Kendi başına yapacağı her şey elinden alınıp,
Kadın başına yapılamaz gerçeğine dönüşür.

Yemeğin salçalısı diye bedeni kalıplara sığdırılır.
Sonra göbeğiyle, dudağıyla isimlendirilir tatlılar.
Saçının teline kıyamam dediklerinin
Hayatına kıyarlar kimliksiz kadının.

Sigara içişi bile tahrik unsuru sayılır.
Verilen tek kimlik bedenini kirletmek için olandır!

İnsan en çok neye dayanamaz biliyor musun?
Kendini konuşturamayan
suskunluğa,
Kendi ağzından laf alamadan susmaya
Boğazındaki sözler suçüstü yakalanır,
Silah zoruyla kurşuna dizilir
İstanbul’un boğazına.

Kimliğini elalemin ağzında taşırken,
Kendi hürriyetini sadece mezar taşına yazar,
Kimliksiz kadın…