Yüreğiniz sıkışıp duruyorken; adını ezberlediğiniz yalnızlık, gecenin kuytu köşesinde sizle beraber yaşıyor...
Takılı kalmış! sevginin bir yerinde; hüzün.Gözyaşları ile beraber büyümüş özlemin.Çaresizliğe sarılmış, umudun!
Ve dönen dünyanın üzerine; bırakılmış zavallı kimlikler, fark edemediği olaylarla büyüyüp duruyorken...
Başıboş yaşamların kapısında bekleyen; sahipsiz sevgileri, arayan yürekler var...
Oysa! nerde? ne olacağını bilmeyen sonsuzluğun içine düşmüş, kader!
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Göyzlarıyla sulamış özlemi
Ve kundaklamış umutla sevgiyi
Nazlı bir bebek gibi
Fakat ne çare kader.....
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta