Hayatımı kendi içimde,
Yaşamaya başladığımdan beri,
Kimliksiz bi ruha döndü, benliğim...
Benliğimde yaşamaya çalışan;
Yüreğim sahipsiz olmaktan,
Azaba çevirdi, umudumu!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Sırmacım çok güzel anlatmışın ve bu şiirine katılıyorum bencede belkide beklediğimiz sevgi yanıbaşımızdadır ve belkide biz görmüyoruzdur dimi ya.Umarım kalbindeki kişiyi bulursun şeker kardeşim:o)
kimbilir...bazen evet asıl mutluluğun gerçek mutluluğun yanıbaşımızda olduğu ve bizim bunu-nasıl da yıllardır-görmeyişimiz doğrudur.Doğrudur mutluluğun asıl arayanda olduğu...Bir başkasına ihtiyacı olmadığı... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta