Yüreğiniz sıkışıp duruyorken; adını ezberlediğiniz yalnızlık, gecenin kuytu köşesinde sizle beraber yaşıyor...
Takılı kalmış! sevginin bir yerinde; hüzün.Gözyaşları ile beraber büyümüş özlemin.Çaresizliğe sarılmış, umudun!
Ve dönen dünyanın üzerine; bırakılmış zavallı kimlikler, fark edemediği olaylarla büyüyüp duruyorken...
Başıboş yaşamların kapısında bekleyen; sahipsiz sevgileri, arayan yürekler var...
Oysa! nerde? ne olacağını bilmeyen sonsuzluğun içine düşmüş, kader!
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Göyzlarıyla sulamış özlemi
Ve kundaklamış umutla sevgiyi
Nazlı bir bebek gibi
Fakat ne çare kader.....
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta