Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Harikaydı dostum..Kutlarım..
Harikulade bir siir zefer bey :) siirlerinizin icinde cok gizli manalar gizli!tebrikler ederim saygilarimla sevgilerimle...Yakup icik melle/almanya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta