İşten anlayan aklımın son haddine vardım
Namuslu gücümü sınadım
Feveran edecek kadardı kalbim
Taşırdım göğünü
Yevmiyesini ödedim sebeplerin
Mutluluğun ciğerlerini şişirdim gülüşüyle
Bahtiyarı olacaktım nefesimin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta