Bizim dedelerimizin nenelerimizin çoğunluğu okuma yazma bilmiyordu çok kültürlü çok medeni insanlardı onların diktikleri ağaçları talan ettik onların evlilikleri bir ömür boyu devam ederdi benim sezgilerimle 10 15 sene sonra kimse kimseyle evlenmeyecek musluklardan her zaman sular akmayacak cinayetler artacak dünya yaşanmaz bir hale gelecek bu cehaletin karşısında şiir yazmaktan başka bir şey gelmiyor elimden
KİMİN UMURUNDA
Betonlarla talan olan
İller kimin umurunda
Bu kadarda olmaz diyen
Diller kimin umurunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta