köhne sokak lambasının altına bırakılmış,
karanlığın kucağına atılmış,
gökyüzünü yorgan,
sokak itlerini oyuncak,
çakıl taşlarını yoldaş yapmış...
gözyaşı yağmura karışmış,
rezilrüsva hayallere bulaşmış,
düştüğün de bir tekme daha atılmış,
yanlızlığın koynun da,
sessiz çığlığı duyulmayan,
kimsesizliğin emzirdiği,çocuğum ben...
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




umutların zaman içerisinde umutsuluğa dönüşümü
karanlık içre havlayan itlerin sesinin arkadaşlığı ile
kendi içimizde yok oluşumuzun anlatımı hoştu
tbrik ederim
yürekten darbe almış atılmış kişi olarak anladım şiir oldukça güzel sayfanızı inceledim ve okudum kutlarım sizi
COK HOS ANLATIMLI BIR SIIR SEVGILI SAIRE....TEBRIKLER
Eğer sen çocuksan, bir meleksin...melek
Eğer sen çocuksan, bir meleksin...melek
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta