ANTOLOJİ ESER NO: 433
ESER ADI: SANIRIM SENİ
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 21.04.2026 / 12:40
[VERSE 1]
Karşıdan geleni bir anda baktım
Eski bir sevdayı gönlüme yaktım
Ben seni o sandım hayale daldım
Gözümü ayırmadan öylece kaldım
Yüzünü görmeye çırpınıp durdum
[CHORUS]
Benzetmişim meğer o sen değilmişsin
Gözleri gülmezmiş sen değilmişsin
O ay gibi yüzün sen değilmişsin
Çok özlemişim ben demek ki seni
Kimi görsem hemen sanırım seni
[SPOKEN WORD / ŞİİR]
"Sana benzetmişim, meğer o sen değilmişsin...
Senin gözlerin bir başka bakardı, yüzün ay gibi gülerdi.
Yürüyüşün, o endamın... Hiçbiri tutmuyor birbirini.
Anladım ki Muharrem, hasretin öyle bir kor olmuş ki içimde,
Artık kimi görsem, inan sadece seni görüyorum."
[VERSE 2]
Yürüyüşün senin endamın başka
Düşürdün sen beni bitmeyen aşka
Yanımda olsaydın sen şimdi keşke
Gözlerin her zaman hep bana baksın
Şu garip gönlümü sevdanla yaksın
[CHORUS]
Benzetmişim meğer o sen değilmişsin
Gözleri gülmezmiş sen değilmişsin
O ay gibi yüzün sen değilmişsin
Çok özlemişim ben demek ki seni
Kimi görsem hemen sanırım seni
[OUTRO]
Seni görüyorum...
Çok özlemişim...
SANIRIM SENİ
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 12:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, zihnin ve kalbin bir noktadan sonra sadece özlenene odaklandığı o "hasret yanılsamasını" anlatır. Ozan; kalabalıklar içinde, karşıdan gelen yabancı bir simayı, bir yürüyüşü ya da bir bakışı kaybettiği sevdiğine benzetir. O anlık heyecan ve ardından gelen "o değilmiş" hayal kırıklığı, aslında özlemin ne kadar devasa bir boyuta ulaştığının kanıtıdır. Kimi görse ona çıkan yolların, ay gibi parlayan bir yüzün ve asla dolmayan bir boşluğun sinematik feryadıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!