Kimene Bundan Şiiri - Yazar Murat Şair

Kimene Bundan

Kimene bundan, içimde kopan Fırtınadan geceyle konuşup,
Sabaha küsen yaradan
Bir ben bilirim içimdeki kırık aynayı
Her parçasında başka bir yüz, Başka bir yalan

Kimene bundan, suskunluğumdan Taşan sözden yarım kalan bir,
Vedadan artık dönmeyen izden
Kalbim eski bir şarkı gibi takılı kaldı
Ne sustu ne de kurtuldu bu Sevdadan

Kimene bundan, gözlerimde Biriken yağmurdan şimdi,
Bir çocuk düşer her gece yorgun Omuzlarımda büyümek dedikleri,
Şey biraz eksilmekmiş geçte olsa,
Onuda anladım kendi susuşlarımdan

Kimene bundan, sevip de Söyleyemediklerimden
İçimde sakladığım o derin yangın, Yerimden bir dokunsalar kül olur
Bütün şehir ben bile korkarım
Bazen kendi ellerimden

Kimene bundan, yüreğimdeki ağır Yükümden gülüşlerim bir borç,
Gözyaşlarım peşin bugünden
Hayat dedikleri ince bir ipte Yürümekmiş düşerken öğrendim
Artık tutunmayı kendimden

Kimene bundan, izim kalırsa bu Kırık aynada adımı rüzgar taşır Ancak kalbim susar şimdi aslında
En derin, çığlıklar sessizlikte büyür
Ben Sustum diye bitmedi içimdeki
Bu kavga bitmedi artık....

Yazar Murat Şair