Kimene Şiiri - Şiirlerin Prensi

Sizene diyorum gelene geçene
Ben aglıyormuşum üzülüyormuşum
Pas tutmuş kalemim yine elimde
Donmuş mürekkebim bulaşmış göz yaşımı silerken kirpiklerime bundan kimene

Size diyorum size
Yanmışım yakılmışım kül olup savrulmuşum
Kanadım kırılmış evim yıkılmış
Siz gidin kendi yolumuza bırakın beni acılarımla bir başıma
Düştüysem kalkarım bundan kimene

Yaralarım kanıyorsa oluk oluk
Hasretin giriyorsa koynuma Azrail olup
Her gece calıyorsa kapımı ölüm olup
Kefenim o kokacaksa bundan kimene

Poyrazıyım denizlerinin
Balığıyım martılarının
Diliyim şiirlerinin
Kalbimde çırpınan kanatlarından kimene

Gözlerim görmez kimseyi senden başka
Gece gündüz sahildeyim yanlızlar rıhtımında
Hadi sar artık yaralarımı sil göz yaşımı
Seninle yaşlanmak istiyorsam bundan kimene

Can bildim Canan bildim gözlerinde demlendim
Ben herşeyimi sarhoşken değil ayıkken kaybettim
Seni sevdim diye Dünya ordusunu karşıma diktin
Serden geçip senden geçmiyorsam bundan kimene

Hakim versede kararı kırsada kalemi
Canım cananım yağlı urganı gecirsede boynuma
Son sözüm sorulsa da cümle alem etrafımı çevirsede
Seni seviyorum diye boynum eğilsede
ölsemde aşkından bundan kimene