m.ö. bir yılda doğduğumu zannediyorum
Yazık kalbime, yorgun, kırık, bedenimden sökülmüş
Ruhum parmak uçlarını kemiriyor çıkmak için sabırsızca
Yazık kuşa vurulmuş kanadından, bir yudumluktu ki zaten canı,
Yazık bana güzel günlerime, yitip tükenmiş beklemelerle
Yazık sana sevmelerine, yeminlerine
Uzattığın o yalan ele yazık…
Mevsimi değildi aşkın, biliyorum, hazanda sevilmez ki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel güzel olduğu kadar duygusal şiiriniz için kutlarım
Turhan Toy
Elmaya yazık olmuş gerçekten :)...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta