Kim Tutacak Elinden Şiiri - Hamza Mamaş

Derdi derdest edende gam bulunmaz
Yıkılıp yeksan olana baki yuva kurulmaz
Kim sorarsa sorsun riza-i hak nede kim bilir
Derdi deva bilene elem misk-i amber gelir.

Hak murat etti bir ecnebi yurda düştüm
Sadeliği yok olan bir garip devre düştüm
Ne mihraplar, ne minberler imrendiriyor imana
Sanki hak zayi oldu iblis girdi insana

Tek tek düşüyor omurgalar imtihanda
Cisimi insan huyu desen yok hayvanda
İbretlik tüm levhalar, cahiliyeden ileri
Kan döküyor zalim kendimi bildim bileli

Bilse her şeyin başı, sonu haktadır
Dünya denen fani, tahta bir buraktadır.
Bilir kalbi ayan, göz öküzlerde de var
Bir hayretlik zaman imanı yakar.

Ne nur var ne imkan sineyi döndürmeye
Bu yangın siccine gider güç yetmez söndürmeye
En masum merasimde buket günahlar ikramlık
Sanırsın insan layemut, tam olarak dünyalık.

Ey nefis, ey yürek dünya zevkini terk eyle
Kim çağırsa geçersiz, ruhunu Melek eyle
Arın dünyanın tozu, pası, kirinden
Neçare ölüm var kim tutacak elinden.