Kim Ne Dedi 2 Şiiri - Osman Bulut

KİM NE DEDİ
Bir gassala sordum dünyanın sonu,
Dört metre bez, sımsıcak bir duş dedi.
Uzadı imama aksetti konu,
Üç beş kürek toprak, iki taş dedi.

Sordum bir mezarda açan çiçeğe,
Sustu dikkatimi çekti gerçeğe.
Döndüm topraktaki börtü böceğe,
Öğrenirsin çukura bir düş dedi.

Sonra bir mevtayı çektim sorguya,
Methetti dünyayı düştüm kuşkuya.
Dalınca fark etmiş bu son uykuya
"Koca ömür kısacık bir düş" dedi.

Mal mülk, para pul davası güdenin,
Hırsı biter dolmasıyla vadenin.
O sessiz gemiye binip gidenin
Hele bir bak eli avcu boş dedi

Varsın yüz bin kişi olsun emrinde
Sanır mısın Azrail'in umrunda.
Izdırap çeken bir hasta; ömrün de
Ölümün de hayırlısı hoş dedi.

Yatağa düşüp de olmadan sefil
Gelsin karşılarım elde karanfil.
Haline epeyce güldüm, bir gafil
"Azrail peşinde hızlı koş" dedi.

Bir Zeyd geldi; "kalbim tertemiz" dedi,
"Kul hakkı haramdır" demedi, yedi.
Ne vacip ne farz borcunu ödedi,
Habire "İslam'ın şartı beş" dedi.

Dersler aldım yol yoldaşı buldukça,
Pirler gördüm derinlere daldıkça.
Kılıcın Hakk, zırhın iman oldukça,
Şeytan sana geçiremez diş dedi.

Kondu altmış üç senenin rantına,
Osman bu konuşur kendi kendine.
Az daha yaklaştın yetmiş bandına,
Tuzun kuru lakin işin yaş dedi.
29.05.2026 Şirinevler