Kim Çıplak? Şiiri - Murat Akbaş

Lazın düzünü...
Baştan söyleyelim...
Türk; Atasının gölgesini unuttumu...
Kendi gölgesinde barınamaz...

Ali - Cengiz oyununda...
Hacivat - Karagöz gibi...
Ortaya sürerler...
Tilkiye mahkum ederler...
Tavuklara özgürlük illa özgürlük diye...
Meydanları inletirler...
Meydanları doldururlar...
Anlayan, gören çıksa da nafile...
Tuturmuşlar...
Yalan - dolana inanmaya...
Gerçek ise kimsenin işine gelmez...

Herkese kral çıplak dedirtirler...
Meydanları inletirler...
Zamanı çala dursunlar...
Asıl çıplak halkı görmezler...
Hırsız diye bağırsa...
Alkışlayanlar hazır...
Arsen Lüpen hırsızlar kralı...
Meydanlara çıksa sözün kralı...
Atı alan Üsküdar'ı geçti...
Halk kendinden geçti...

Toplumu sürü yapmışlar...
Böl - Parçala -Yönet...
Karıştır Hıdo karıştır...
Kıvama gelince...
Darbe hazır...
İste sivil, ister askeri...
Herşey bilimsel...
Herşey kontrol altında...
Meydanlarda kral çıplak...
Bilmezki halk çıplak...
Fakat kralın çıplağı makbul...
Halkın çıplağı beş para etmez...

Devleti küçültüler...
İçine incir ağacı diktiler...
Gelen çaldı...
Giden çaldı...
Meydanlar sosa bulanmış...
Süslü - püslü sözlerin peşinde...
Kimleri bize yedirdiler kimleri...
Esas oğlan diye, diye...
Kral çıplağı önümüze koydular...
Halkı ise soyup - soğana çevirdiler...
Maharet bu ya...
Canbaza bak cambaza...
Yan kesicilere kaldı.
Meydan yan kesicilere...

Desene...
Kral mı çıplak?
Halk mı çıplak?
Yine geldik mi oyuna!
Yedirdiler esas oğlan diye...
Turbun büyüğünü...