Acılarını sonbahar yapraklarına yaz, umutla sulayıver köklerini, kim bilir belki…
Bir gün rüzgâr taşıyamaz olur yükünü de, yere düşen her hüzün yeniden filizlenir,
Gözlerinden süzülen o eski hikâyeler toprağa karışır da, suskunluğun dile gelir,
Bir ağacın gövdesinde saklı kalmış dualar gibi, içinden kopan her isyan yeşerir,
Ve sen, kendi yıkımının içinden doğan bir mevsim olursun, kim bilir belki…
Acılarını sonbahar yapraklarına yaz, umutla sulayıver köklerini, kim bilir belki…
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta