Bir martı sesiyle uyanır sabah,
çamurdan ağır bir gökyüzüyle.
Elinde süpürge, koca bir kent,
görmüyor bile onu, biliyor oysa.
Bilmem kaçıncı sigarasını yakar,
bir kahve içecek yer arar parkta,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta