Uğuldayan rüzgara yapışırken karanlık
Ben miyim kaybolan
Yoksa kaybolmak mı ufkumda yok olan
Kızıl bir akşam vakti tepenin omuzlarına binmişken gece
Hayaline hapsolma korkusu mudur bulutlarda aralanan
Yoksa yokluğunun hınzır uğultusu mu
Kim bilir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta