Bilinmeyen yerlere gidiyoruz ikimiz!
Kimbilir....
Belki de sonu gelmeyen bir meçhule.
Kaygılarımızı,elemlerimizi geride bırakarak,
Sevginin,gökkuşagı gibi renk saldıgı özlemlerimize.
Degişecek mi,herşey? gittigimiz o meçhulde.!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta