Yangın yeri şimdi tüm odalarım, nefessiz enkaz altında.
Duvarları yıkık dökük naçar halde beklemekte.Lakin ne bir ışık var görünen ne bir nida yükselen.
Sahi neydi solumak seni ciğerlerimde, bir yanılsama ya da rüya?
Kış güneşi işte sıcak bir yalan, aylak bir mevsim hücrelerimde.
Bir dolunay beliriyor enkaz aralığında,serseri bir gülüşle,haklıca.
O ses de ne, beni çıkaran kim bu kara odadan?Kim bu rüya kahramanı?...
Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Devamını Oku
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta